Polyaluminiumchloride wordt veel gebruikt voor het stollen van vaste stoffen in suspensie en colloïdale deeltjes.Veel afvalwaterzuiveringsinstallaties vinden dat het verhogen van de PAC-dosering niet altijd een evenredige verbetering van de kleurverwijdering oplevert..
De reden hiervoor is dat donker stortplaatswater niet alleen water is dat opgehangen vuil bevat, maar dat de kleur ervan kan afkomstig zijn van complexe opgeloste en colloïdale organische stoffen.met inbegrip van humum- en fulvverbindingen gevormd tijdens de langdurige ontbinding van afvalstoffenSommige van deze stoffen blijven zelfs na conventionele stolling stabiel.
Dit proces leidde tot een zichtbare verkleuring en verbeterde vlokvorming door elke behandelingsfase een specifieke functie toe te wijzen.
De samenstelling van stortplaatsluiaat verandert naarmate de stortplaats ouder wordt.Terwijl volwassen uitloging vaak een hoger aandeel vuurvaste verbindingen bevat, ammoniak stikstof, zouten en donkere humusstoffen.
De uitdaging van de behandeling kan zijn:
Aangezien deze verontreinigende stoffen verschillende chemische en fysische eigenschappen hebben, kan het zijn dat één coagulant ze niet allemaal effectief kan verwijderen.
PAC hydrolyseert in water en vormt positief geladen soorten en precipitaten van aluminiumhydroxide.Deze soorten neutraliseren negatief geladen deeltjes en vangen ze vast door coagulatie en sweep flocculatieDit mechanisme werkt goed voor veel gesuspendeerde en colloïdale verontreinigingen.
Het PAC alleen kan echter problemen hebben wanneer:
Een eenvoudige verhoging van de PAC-dosering kan de behandelingskosten en het slibvolume verhogen, terwijl slechts beperkte aanvullende verduidelijking wordt verkregen.Een chemische methode in meerdere fasen kan een beter gecontroleerde behandeling bieden.
| Vereiste functie | Behandeling Chemische stof | Doel |
| Decolorisatie en destabilisatie | Waterverfmiddel | Doelwitten: moeilijke gekleurde organische verbindingen |
| Coagulatie | PAC | Neutraliseren van deeltjes en vormt microflocs |
| Reactiecontrole | Alkali | Het pH-waardepunt wordt ongeveer 7 aangepast. |
| Vergroting van het floc | Anionische PAM | Bouw grotere flocks voor scheiding |
De waarde van het proces komt niet alleen van de chemische producten, maar ook van het gebruik ervan in de juiste volgorde.
In de eerste stap werd een waterverfstof gebruikt, een cationisch verfverfmiddel dat reageert op negatief geladen stoffen die kleur veroorzaken.moleculaire aggregatie en destabilisatie van gekleurde organische stoffen.
Deze fase behandelt een beperking van de conventionele PAC-behandeling:PAC kan effectief ophangende deeltjes coaguleren, maar kan bepaalde opgeloste of zeer stabiele gekleurde verbindingen niet voldoende opvangenDoor deze stoffen eerst te behandelen, bereidt het proces ze voor op de latere PAC-stolling.
Zodra het gekleurde organische systeem was gedestabiliseerd, hielp PAC de gedestabiliseerde verbindingen samen met gesuspendeerde en colloïdale deeltjes op te vangen.
De kleurverwijder en de PAC vervullen niet dezelfde functies.
De derde stap was het toevoegen van alkalis tot de pH ongeveer 7 bereikte.Deeltjeslading en PAM-flocculatie kunnen allemaal worden beïnvloed..
Het aanpassen van de pH na toevoeging van PAC helpt rekening te houden met de daadwerkelijke verandering veroorzaakt door het stollingsmiddel.De correcte pH moet experimenteel worden bepaald omdat stortplaatsluiaat een hoge of variabele alkalisiteit kan hebben.Voor deze steekproef werkte een doelstelling van ongeveer 7, maar deze moet niet als een universele waarde voor elke plant worden behandeld.
In de vierde stap werd gebruik gemaakt van anionische PAM. Na verkleuring en stolling bleven veel kleine aggregaten in het water verspreid.het verbinden van deze aggregaten in grotere groepen.
Een effectieve PAM-flocculatie kan:
PAM mag pas worden toegevoegd nadat de verontreinigende stoffen zijn gedestabiliseerd en de pH is bevestigd.
Elke fase bereidt het afvalwater voor op de volgende fase.het kan worden geconsumeerd door gemakkelijk verkrijgbare suspensieve vaste stoffen voordat de moeilijke gekleurde organische stoffen voldoende zijn gedestabiliseerd.
Als PAM te vroeg wordt toegevoegd, kan het reageren met onbehandelde deeltjes en opgeloste chemicaliën, waardoor het polymerverbruik toeneemt en zwakke of onregelmatige vlokken ontstaan.Indien de pH vóór PAC is aangepast, maar niet daarna is gecontroleerd, kan het stollingsmiddel de pH opnieuw verlagen en het proces buiten het gewenste bereik brengen.
De correcte doseringsvolgorde verbetert de chemische efficiëntie en maakt de proef in de pot gemakkelijker te reproduceren.
Het gebruik van een snel mengmiddel na toevoeging van het waterverfmiddel en PAC is bedoeld om elke chemische stof snel te verspreiden en het contact met verontreinigende stoffen te bevorderen.Een typische laboratoriumreferentietoestand kan ongeveer 1,000 t/min gedurende 30-60 seconden, afhankelijk van de proefpot en het monstervolume.
De pH wordt gemeten na de PAC-stolling en wordt geleidelijk alkali toegevoegd.
Na het toevoegen van anionische PAM wordt de mengsnelheid verlaagd; afhankelijk van de apparatuur kan een langzamere mengfase van ongeveer 200 t/min gedurende twee tot drie minuten als startreferentie worden gebruikt.Het doel is het mogelijk te maken om een brug te leggen tussen de polymeren zonder de nieuw gevormde vlokken te breken..
De doseringen die in één stortplaatsproef met uitloging worden gebruikt, moeten worden behandeld als testomstandigheden in plaats van als universele aanbevelingen.
De beste behandeling is niet noodzakelijkerwijs de test met de laagste zichtbare kleur.ook de vereisten inzake scheidingshype en verwerking stroomafwaarts moeten worden overwogen;.
Visuele vergelijking is nuttig voor screening, maar laboratoriummetingen zijn vereist om de prestaties te bevestigen.
Bij het testen van deze parameters wordt voorkomen dat een visueel helder monster wordt verward met volledig behandeld water.
Het decoloriser-PAC-PAM-proces is voornamelijk een fysisch-chemische verduidelijkingsfase.
De voorbehandeling kan tot een vermindering van de ophanging van vaste stoffen, de kleur en een deel van de organische lading die het biologische systeem binnendringt leiden.
Het proces kan worden gebruikt als polijstfase wanneer bij biologische behandeling kleur, ophangende stof of niet-biologisch afbreekbare organische verontreinigende stoffen overblijven.
De opheldering kan de ophangende vaste stoffen en de colloïdale belasting verminderen vóór ultrafiltratie, nanofiltratie of omgekeerde osmose.de membrancompatibiliteit en residuele chemische niveaus moeten worden geëvalueerd.
Het verwijderen van de eerst gecoaguleerde verontreinigende stoffen kan de hoeveelheid oxidant verminderen die niet-doelvaste stoffen en gekleurde verbindingen verbruiken.
De definitieve separatiemethode moet het werkelijke slibgedrag volgen. Sedimentatie is geschikt wanneer de geproduceerde vlokken dicht zijn en effectief afzetten.Een opgeloste luchtflotatie kan de voorkeur krijgen wanneer::
Het proces is voornamelijk ontworpen om:
Het kan ook een deel van de COD verwijderen die wordt geassocieerd met gesuspendeerde, colloïdale of stollende organische stoffen.
Het leachat van stortplaatsen vereist meestal een behandelingstraject in plaats van een enkele chemische stap.
Meer PAC betekent niet altijd een betere kleurverwijdering.Overmatig PAC kan het volume van het slib verhogen, de pH verlagen en de behandelingskosten verhogen.
De aanvankelijke pH kan wel geschikt lijken, maar PAC kan deze aanzienlijk veranderen.
Een hoge scheerkracht kan de polymerketens breken of de zich ontwikkelende vlokken beschadigen.
De verschillende anionische PAM-klassen verschillen in moleculair gewicht en ladingdichtheid.
Een helderder monster kan nog steeds een hoge COD, ammoniak stikstof of opgeloste zouten bevatten.
Een waterverfstof is een cationisch polymeer dat is ontwikkeld om gekleurde organische verbindingen te destabiliseren.neerslag en stolling.
Het is niet noodzakelijk dat de kleurverwijder en de PAC in dit proces complementaire functies vervullen.
Nadat de kationische verkleuring en de PAC de verontreinigende stoffen hebben gedestabiliseerd, kunnen de resulterende deeltjesoppervlakken en de microflocstructuur effectief reageren op anionische polymerbridging.De verenigbaarheid met het eigenlijke afvalwater moet nog worden bevestigd..
De dosering is afhankelijk van de geselecteerde PAM-kwaliteit, de vaste stoffen in het afvalwater, de flocrespons en de separatiemethode..
Het kan een deel van de COD verwijderen die wordt geassocieerd met gesuspendeerde, colloïdale en stollende organische stoffen. De daadwerkelijke verwijdering van COD moet worden gemeten.adsorptie, membranen of gevorderde oxidatie.
In deze test werd een pH van ongeveer 7 gebruikt, het optimale bereik kan verschillen afhankelijk van de samenstelling van het leachat, de PAC-dosering en het behandelingsdoel.
Bluwat Chemicals levert waterverfstoffen, polyaluminiumchloride en anionische polyacrylamide voor stortplaatslekkerij en industriële afvalwaterzuivering.Chemische selectie moet beginnen met het eigenlijke afvalwater in plaats van met een vaste doseringsformule.
Voor een eerste technische evaluatie:
Op basis van deze informatie en representatieve test in potten kan de decoloriseringsdosering, de PAC-dosering, het pH-bereik, de PAM-kwaliteit en de separatiemethode voor het specifieke behandelingssysteem worden geoptimaliseerd.
Polyaluminiumchloride wordt veel gebruikt voor het stollen van vaste stoffen in suspensie en colloïdale deeltjes.Veel afvalwaterzuiveringsinstallaties vinden dat het verhogen van de PAC-dosering niet altijd een evenredige verbetering van de kleurverwijdering oplevert..
De reden hiervoor is dat donker stortplaatswater niet alleen water is dat opgehangen vuil bevat, maar dat de kleur ervan kan afkomstig zijn van complexe opgeloste en colloïdale organische stoffen.met inbegrip van humum- en fulvverbindingen gevormd tijdens de langdurige ontbinding van afvalstoffenSommige van deze stoffen blijven zelfs na conventionele stolling stabiel.
Dit proces leidde tot een zichtbare verkleuring en verbeterde vlokvorming door elke behandelingsfase een specifieke functie toe te wijzen.
De samenstelling van stortplaatsluiaat verandert naarmate de stortplaats ouder wordt.Terwijl volwassen uitloging vaak een hoger aandeel vuurvaste verbindingen bevat, ammoniak stikstof, zouten en donkere humusstoffen.
De uitdaging van de behandeling kan zijn:
Aangezien deze verontreinigende stoffen verschillende chemische en fysische eigenschappen hebben, kan het zijn dat één coagulant ze niet allemaal effectief kan verwijderen.
PAC hydrolyseert in water en vormt positief geladen soorten en precipitaten van aluminiumhydroxide.Deze soorten neutraliseren negatief geladen deeltjes en vangen ze vast door coagulatie en sweep flocculatieDit mechanisme werkt goed voor veel gesuspendeerde en colloïdale verontreinigingen.
Het PAC alleen kan echter problemen hebben wanneer:
Een eenvoudige verhoging van de PAC-dosering kan de behandelingskosten en het slibvolume verhogen, terwijl slechts beperkte aanvullende verduidelijking wordt verkregen.Een chemische methode in meerdere fasen kan een beter gecontroleerde behandeling bieden.
| Vereiste functie | Behandeling Chemische stof | Doel |
| Decolorisatie en destabilisatie | Waterverfmiddel | Doelwitten: moeilijke gekleurde organische verbindingen |
| Coagulatie | PAC | Neutraliseren van deeltjes en vormt microflocs |
| Reactiecontrole | Alkali | Het pH-waardepunt wordt ongeveer 7 aangepast. |
| Vergroting van het floc | Anionische PAM | Bouw grotere flocks voor scheiding |
De waarde van het proces komt niet alleen van de chemische producten, maar ook van het gebruik ervan in de juiste volgorde.
In de eerste stap werd een waterverfstof gebruikt, een cationisch verfverfmiddel dat reageert op negatief geladen stoffen die kleur veroorzaken.moleculaire aggregatie en destabilisatie van gekleurde organische stoffen.
Deze fase behandelt een beperking van de conventionele PAC-behandeling:PAC kan effectief ophangende deeltjes coaguleren, maar kan bepaalde opgeloste of zeer stabiele gekleurde verbindingen niet voldoende opvangenDoor deze stoffen eerst te behandelen, bereidt het proces ze voor op de latere PAC-stolling.
Zodra het gekleurde organische systeem was gedestabiliseerd, hielp PAC de gedestabiliseerde verbindingen samen met gesuspendeerde en colloïdale deeltjes op te vangen.
De kleurverwijder en de PAC vervullen niet dezelfde functies.
De derde stap was het toevoegen van alkalis tot de pH ongeveer 7 bereikte.Deeltjeslading en PAM-flocculatie kunnen allemaal worden beïnvloed..
Het aanpassen van de pH na toevoeging van PAC helpt rekening te houden met de daadwerkelijke verandering veroorzaakt door het stollingsmiddel.De correcte pH moet experimenteel worden bepaald omdat stortplaatsluiaat een hoge of variabele alkalisiteit kan hebben.Voor deze steekproef werkte een doelstelling van ongeveer 7, maar deze moet niet als een universele waarde voor elke plant worden behandeld.
In de vierde stap werd gebruik gemaakt van anionische PAM. Na verkleuring en stolling bleven veel kleine aggregaten in het water verspreid.het verbinden van deze aggregaten in grotere groepen.
Een effectieve PAM-flocculatie kan:
PAM mag pas worden toegevoegd nadat de verontreinigende stoffen zijn gedestabiliseerd en de pH is bevestigd.
Elke fase bereidt het afvalwater voor op de volgende fase.het kan worden geconsumeerd door gemakkelijk verkrijgbare suspensieve vaste stoffen voordat de moeilijke gekleurde organische stoffen voldoende zijn gedestabiliseerd.
Als PAM te vroeg wordt toegevoegd, kan het reageren met onbehandelde deeltjes en opgeloste chemicaliën, waardoor het polymerverbruik toeneemt en zwakke of onregelmatige vlokken ontstaan.Indien de pH vóór PAC is aangepast, maar niet daarna is gecontroleerd, kan het stollingsmiddel de pH opnieuw verlagen en het proces buiten het gewenste bereik brengen.
De correcte doseringsvolgorde verbetert de chemische efficiëntie en maakt de proef in de pot gemakkelijker te reproduceren.
Het gebruik van een snel mengmiddel na toevoeging van het waterverfmiddel en PAC is bedoeld om elke chemische stof snel te verspreiden en het contact met verontreinigende stoffen te bevorderen.Een typische laboratoriumreferentietoestand kan ongeveer 1,000 t/min gedurende 30-60 seconden, afhankelijk van de proefpot en het monstervolume.
De pH wordt gemeten na de PAC-stolling en wordt geleidelijk alkali toegevoegd.
Na het toevoegen van anionische PAM wordt de mengsnelheid verlaagd; afhankelijk van de apparatuur kan een langzamere mengfase van ongeveer 200 t/min gedurende twee tot drie minuten als startreferentie worden gebruikt.Het doel is het mogelijk te maken om een brug te leggen tussen de polymeren zonder de nieuw gevormde vlokken te breken..
De doseringen die in één stortplaatsproef met uitloging worden gebruikt, moeten worden behandeld als testomstandigheden in plaats van als universele aanbevelingen.
De beste behandeling is niet noodzakelijkerwijs de test met de laagste zichtbare kleur.ook de vereisten inzake scheidingshype en verwerking stroomafwaarts moeten worden overwogen;.
Visuele vergelijking is nuttig voor screening, maar laboratoriummetingen zijn vereist om de prestaties te bevestigen.
Bij het testen van deze parameters wordt voorkomen dat een visueel helder monster wordt verward met volledig behandeld water.
Het decoloriser-PAC-PAM-proces is voornamelijk een fysisch-chemische verduidelijkingsfase.
De voorbehandeling kan tot een vermindering van de ophanging van vaste stoffen, de kleur en een deel van de organische lading die het biologische systeem binnendringt leiden.
Het proces kan worden gebruikt als polijstfase wanneer bij biologische behandeling kleur, ophangende stof of niet-biologisch afbreekbare organische verontreinigende stoffen overblijven.
De opheldering kan de ophangende vaste stoffen en de colloïdale belasting verminderen vóór ultrafiltratie, nanofiltratie of omgekeerde osmose.de membrancompatibiliteit en residuele chemische niveaus moeten worden geëvalueerd.
Het verwijderen van de eerst gecoaguleerde verontreinigende stoffen kan de hoeveelheid oxidant verminderen die niet-doelvaste stoffen en gekleurde verbindingen verbruiken.
De definitieve separatiemethode moet het werkelijke slibgedrag volgen. Sedimentatie is geschikt wanneer de geproduceerde vlokken dicht zijn en effectief afzetten.Een opgeloste luchtflotatie kan de voorkeur krijgen wanneer::
Het proces is voornamelijk ontworpen om:
Het kan ook een deel van de COD verwijderen die wordt geassocieerd met gesuspendeerde, colloïdale of stollende organische stoffen.
Het leachat van stortplaatsen vereist meestal een behandelingstraject in plaats van een enkele chemische stap.
Meer PAC betekent niet altijd een betere kleurverwijdering.Overmatig PAC kan het volume van het slib verhogen, de pH verlagen en de behandelingskosten verhogen.
De aanvankelijke pH kan wel geschikt lijken, maar PAC kan deze aanzienlijk veranderen.
Een hoge scheerkracht kan de polymerketens breken of de zich ontwikkelende vlokken beschadigen.
De verschillende anionische PAM-klassen verschillen in moleculair gewicht en ladingdichtheid.
Een helderder monster kan nog steeds een hoge COD, ammoniak stikstof of opgeloste zouten bevatten.
Een waterverfstof is een cationisch polymeer dat is ontwikkeld om gekleurde organische verbindingen te destabiliseren.neerslag en stolling.
Het is niet noodzakelijk dat de kleurverwijder en de PAC in dit proces complementaire functies vervullen.
Nadat de kationische verkleuring en de PAC de verontreinigende stoffen hebben gedestabiliseerd, kunnen de resulterende deeltjesoppervlakken en de microflocstructuur effectief reageren op anionische polymerbridging.De verenigbaarheid met het eigenlijke afvalwater moet nog worden bevestigd..
De dosering is afhankelijk van de geselecteerde PAM-kwaliteit, de vaste stoffen in het afvalwater, de flocrespons en de separatiemethode..
Het kan een deel van de COD verwijderen die wordt geassocieerd met gesuspendeerde, colloïdale en stollende organische stoffen. De daadwerkelijke verwijdering van COD moet worden gemeten.adsorptie, membranen of gevorderde oxidatie.
In deze test werd een pH van ongeveer 7 gebruikt, het optimale bereik kan verschillen afhankelijk van de samenstelling van het leachat, de PAC-dosering en het behandelingsdoel.
Bluwat Chemicals levert waterverfstoffen, polyaluminiumchloride en anionische polyacrylamide voor stortplaatslekkerij en industriële afvalwaterzuivering.Chemische selectie moet beginnen met het eigenlijke afvalwater in plaats van met een vaste doseringsformule.
Voor een eerste technische evaluatie:
Op basis van deze informatie en representatieve test in potten kan de decoloriseringsdosering, de PAC-dosering, het pH-bereik, de PAM-kwaliteit en de separatiemethode voor het specifieke behandelingssysteem worden geoptimaliseerd.