Wat de Bluwat-vergelijking illustreert

In één Bluwat-test bleef ultrasoon reinigingsafvalwater van een klant melkachtig na eerdere chemische dosering. PAC gevolgd door C8040 vormde vlokken, maar liet restnevel achter. Een tweede route gebruikte 08A Waterontkleuringsmiddel vóór dezelfde PAC-dosis en vervolgens C8040, wat resulteerde in een kleurloze, transparante supernatant.

Het resultaat identificeert een reeks die de moeite waard is om te onderzoeken voor dat monster. Gecontroleerde vervolgtests kunnen vervolgens de doses en bedrijfsomstandigheden vaststellen die nodig zijn om de verhelderingsreactie te reproduceren.

Stap 1 Registreer de behandelingsgeschiedenis

Identificeer het proces en het bemonsteringspunt, registreer vervolgens de chemicaliën die vóór de inzameling zijn toegevoegd en hun volgorde van toevoeging. Neem de productgraden, oplossingsconcentraties en beschikbare doseergegevens op. Registreer de leeftijd van het monster en de beschikbare waterkwaliteitsinformatie van de fabriek.

Houd voor een reeds gedoseerd monster een basislijn-jar aan zonder verdere chemische toevoeging. Bewaar de behandelingsgeschiedenis in het testrecord, zodat elke kandidaatroute wordt vergeleken met de daadwerkelijk ontvangen omstandigheid.

Stap 2 Definieer het verhelderingsdoel

Beslis wat de behandelingsfase moet bereiken. Voorbeelden zijn het verminderen van zichtbare nevel vóór een downstream-proces, het produceren van een scheidbare vlok of het voldoen aan een gespecificeerd zwevend-stofdoel. Identificeer ook eventuele COD-, olie- of hergebruiksparameters die afzonderlijk moeten worden geverifieerd.

Gebruik procesgeschiedenis en wateranalyse om de resterende verontreinigingen te onderzoeken. De bronaanduiding “ultrasoon reinigingsafvalwater” is een startpunt voor die beoordeling.

Stap 3 Bouw een gecontroleerde vergelijking

Gebruik een goed gemengd representatief monster en gelijke testvolumes. Houd voor een vergelijking van voorbehandelingsroutes de PAC- en C8040-toevoegingen, pH-omstandigheden, het mengprogramma en het scheidingsinterval constant. Verander één gekozen variabele tegelijk wanneer het doel is om het effect ervan te isoleren. Deze controles volgen de gevestigde principes van jar-testen [1, 2].

Het volgende voorgestelde screeningsplan kan worden gebruikt om vervolgtests te organiseren.

Voeg herhalingen en relevante productiebatches toe voordat u een proef op de fabriek kiest. Bewaar het record van succesvolle en mislukte jars, zodat de selectie kan worden beoordeeld tegen monster-variabiliteit.

Stap 4 Registreer pH- en mengomstandigheden

Noteer de start-pH en de pH bij relevante doseerstappen. Selecteer het pH-testbereik op basis van de werkelijke monsterreactie en de vereisten van de gekozen chemicaliën.

Documenteer hoe elke chemische stof wordt gedispergeerd, de tijd tussen toevoegingen en de daaropvolgende meng- en scheidingsperioden. Bij het overbrengen van een veelbelovend resultaat naar een fabriek, vergelijk deze omstandigheden met die welke beschikbaar zijn op het beoogde toevoerpunt en de separator [1, 2].

Stap 5 Evalueer samen de waterfase en de vlok

Gebruik dezelfde observatietijd voor elke jar en fotografeer de monsters vanuit een consistente positie. Noteer restnevel, fijn zwevend materiaal, vlokgrootte en of de gevormde vaste stoffen kunnen worden gescheiden onder de beoogde procesomstandigheden.

Selecteer de meest geschikte combinatie van waterkwaliteit, scheidingsprestaties en hanteringsvereisten. Gebruik deze maatstaven samen bij het kiezen van het operationele programma.

Stap 6 Verifieer de geselecteerde route onder fabrieksomstandigheden

Herhaal de geselecteerde route met volledige gegevens en bevestig de prestaties op representatieve monsters voordat u de routine-dosering wijzigt. Evalueer deze vervolgens in een gecontroleerde proef op de fabriek met geregistreerde toevoeromstandigheden, waterkwaliteit en vaste-stofhandling.

Veelgestelde vragen